botoks, migrena

Termolezja

Termolezja jest minimalnie inwazyjną, przezskórną metodą, w leczeniu przewlekłych zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego oraz bólu neuropatycznego, które są oporne na leczenie zachowawcze.

Należą do nich bóle pochodzenia kręgosłupowego, jak zespoły bólowe stawów międzykręgowych, stawów krzyżowo-biodrowych oraz bóle korzeniowe promieniujące do kończyny górnej lub dolnej. Także przewlekłe bóle z nerwów obwodowych, jak rozmaite neuralgie i neuropatie, w zakresie twarzy i głowy, także kończyn górnych i dolnych. Podczas wizyty kwalifikującej niezbędna jest dokumentacja dotychczasowego leczenia (w tym lista aktualnie przyjmowanych leków), badanie rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej nie starsze niż 12 miesięcy.
Przed leczeniem termolezją wymagana jest ocena neurologiczna pacjenta w celu właściwej diagnozy oraz wyboru odpowiedniej techniki. Pacjent wymaga profesjonalnej kwalifikacji oraz wykluczenia przeciwwskazań do leczenia zabiegowego. Zabieg trwa około 30-45 minut, następnie pacjent podlega 2 godzinnej obserwacji. Efekt przeciwbólowy uzyskuje się po upływie 1-2 tygodni. Działania niepożądane występują niezmiernie rzadko, należą do nich krwiaki podskórne lub miejscowe zakażenie lub kilkudniowa przeczulica skóry. Najczęściej spotykane są 2-3 dniowe miejscowe bóle po nakłuciach, samoistnie przemijające, bez żadnych następstw.
Termin blokada oznacza podanie w okolice struktur nerwów leku znieczulana miejscowego, glikokortykosteroidów lub innych leków przeciwbólowych. Blokady obejmują nerwy, zwoje i sploty obwodowe oraz stawy, przyczepy ścięgniste mięśni, więzadła lub inne punkty bolesne tkanek miękkich. Wskazaniami: do blokad jest ból, utrzymujący się mimo leczenia zachowawczego lub jego znaczne nasilenie. Wykonuje się je w celach diagnostycznych, prognostycznych oraz terapeutycznych. Pozwalają na ustalenie lub potwierdzenie źródła bólu oraz zaplanowanie dalszego leczenia np. wykonanie kolejnej skutecznej serii blokad lub zaplanowanie zabiegu termolezji. Podanie leku znieczulenia miejscowego powoduje czasowe i odwracalne przerwanie przewodzenia bólowego. Stosowane najczęściej są lidokaina i bupiwakaina. Rolą glikokortykosteroidów jest zmniejszenie odczynu zapalnego w miejscu blokady, jaki często towarzyszy przewlekłemu zespołowi bólowemu. Ich podanie przedłuża efekt przeciwbólowy. Wyróżniamy trzy rodzaje blokad: Blokady diagnostyczne - służą do potwierdzenia źródła bólu oraz różnicowania rodzaju włókien nerwowych przewodzących ból, np. bóle pochodzenia somatycznego czy współczulnego. Blokady prognostyczne - służą do zaplanowania dalszego bardziej selektywnego i trwałego leczenia bólu na podstawie pozytywnej na nią odpowiedzi. Kwalifikacja do zabiegu termolezji. Blokady terapeutyczne - celem ich jest przerwanie przewodnictwa w nerwach czuciowych i współczulnych. Po ustąpieniu znieczulenia w miejscu blokady występuje podwyższenie progu pobudliwości bólowej, co skutkuje dłuższą czasie redukcją bólu oraz zmniejszenia odczynu zapalnego.

Klinika Leczenia Bólu Głowy

Medic-r
ul. Poznańska 3
60-848 Poznań
medic-r.pl

Rejestracja telefoniczna

61 663 24 54

Kontakt